tag:blogger.com,1999:blog-11219339.post-1139925977063229102006-02-14T21:41:00.000+08:002006-02-19T22:07:37.566+08:00Prolog<span style="font-family:times new roman;"><span style="font-style: italic;"><br />Maafkan aku teman</span><br /><span style="font-style: italic;">kerana diwaktu ini aku menyepi</span><br /><span style="font-style: italic;">menyisih diri jauh terpencil</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Aku bagai terpasung</span><br /><span style="font-style: italic;">dalam penjara yang kubina sendiri</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Teman</span><br /><span style="font-style: italic;">kalian takkan mengerti</span><br /><span style="font-style: italic;">kemana perginya kemesraanku</span><br /><span style="font-style: italic;">secara tiba-tiba</span><br /><span style="font-style: italic;">lalu....</span><br /><span style="font-style: italic;">kita bagaikan seteru</span><br /><span style="font-style: italic;">terselit sangsi dan curiga</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Aku kaku di sini</span><br /><span style="font-style: italic;">dibelenggu mindaku sendiri</span><br /><span style="font-style: italic;">yang telah lelah dan lesu<br />kerana merasa tua<br />meskipun...<br />belum waktunya<br /></span></span>Rafie Yusofhttp://www.blogger.com/profile/07492181605883781151noreply@blogger.com